Światłolecznictwo

Światłolecznictwo

Leczenie światłem znane jest już od stuleci, choć dawniej wykorzystywano do tego przede wszystkim światło słoneczne, co dziś nazywane jest helioterapią. Światłolecznictwo wykorzystywane w fizjoterapii opiera się przede wszystkim na wykorzystaniu promieniowania elektromagnetycznego, głównie niewidocznego dla oka, jak podczerwień czy ultrafiolet. Stosuje się je przede wszystkim w celach kosmetycznych, ale i leczniczych. Promienie światła przenikające do organizmu powodują rozszerzenie naczyń włosowatych skóry, pobudzenie krążenia, zmniejszenie napięcia mięśni, przyspieszenie przemiany materii.

Światłolecznictwo działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie, poprawia stan i wygląd skóry, przyspiesza gojenie ran i łagodzi wygląd blizn. Najważniejsze metody leczenia światłem to:

Sollux – lampa, która wytwarza promieniowanie w zakresie światła podczerwonego oraz widzialnego. Zabieg trwa ok. 10 minut. Stosowana jest zarówno w stanach zapalnych tkanek wewnętrznych, jak i skóry. W zależności od rodzaju efektu terapeutycznego, jaki chce się osiągnąć, stosowany jest jeden z dwóch filtrów:

  • czerwony w celu uzyskania intensywnego efektu rozgrzania okolicy ciała (działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, pobudzanie przemiany materii tkanek);
  • Wskazania: uszkodzenia skóry, trudno gojące się rany, stany wysiękowe, trądzik, czyraki, odleżyny, zapalenie zatok, blizny, stany pooperacyjne, oparzenia.
  • niebieski w celu uspokojenia tkanek (działanie przeciwbólowe, kojące, tonizujące napięcie mięśni).
  • Wskazania: suchość skóry, odmrożenia, podrażnienia, nerwobóle, rwa kulszowa, świerzb, łuszczyca, rozszerzone naczynka.
Sollux, pomimo nieinwazyjnego działania, nie powinien być stosowany w takich stanach, jak:
  • Ciąża,
  • Gruźlica,
  • Nowotwory,
  • Nadciśnienie tętnicze,
  • Stany pozawałowe,
  • Obrzęki,
  • Miażdżyca,
  • Jaskra,
  • Żylaki,
  • Stany zapalne,
  • Choroby nerek.

Laseroterapia – to zabieg z wykorzystaniem aparatu, wytwarzającego promieniowanie laserowe o takich parametrach, aby działać na tkanki biostymulująco, czyli poprzez wysłanie bodźca, jakim jest wiązka lasera, organizm powinien odpowiednio zareagować . Oznacza to, że zabieg ten pobudza przemianę materii w tkankach. Można wykonać go na dwa sposoby:

  • zastosowanie skanera laserowego, czyli dostarczenie promieni lasera do całej okolicy, objętej zabiegiem, należy zaznaczyć, że jest to metoda bezkontaktowa, tj. aparat nie ma kontaktu z ciałem pacjenta, a czas wykonania to 8 – 10 minut.
  • zastosowanie głowicy laserowej. W ten sposób możliwe jest naświetlanie punktów największego bólu. Czas trwania zabiegu to 3 – 4 minuty.
Laser ma działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, przyspiesza gojenie się tkanek. Można stosować go jako metodę leczenia:
  • zmian naczyniowych,
  • guzków, przebarwień,
  • bóli kręgosłupa,
  • urazów narządów ruchu,
  • reumatyzmu,
  • szczękościsku,
  • porażeniach nerwów,
Zastosowanie laseroterapii jest niemożliwe w przypadku:
  • ciąży,
  • gruźlicy,
  • nowotworu,
  • nadczynności tarczycy,
  • młodzieńczej cukrzycy,
  • infekcji wirusowych,
  • zażywania leków fotouczulających,
  • osób ze skłonnością do krwawień.